s.m. Licor, xarabe, líquido pra beber.
Ex.: Bótame un pouco dese legrume.
NOTA ETIMOLÓXICA
Anque podería pensarse qu'a raíz desta palabra é a mesma qu'a da propia palabra licor (latín LIQUOR: 'licor', 'augua', 'caldo','zume' / verbo LIQUOR 'destilar', 'volverse líquido'), con adición del sufixo -ume, parécenos máis probable que seña unha deformación del sustantivo negrume ('sustancia de color escura'). El punto d'articulación das consonantes N/L é el mesmo y non son raros os fenómenos de sustitución dunha por outra en procesos de disimilación de nasales (ANIMA>alma). A favor d'esta hipótesi temos a esistencia en galego da palabra legrumante (<NIGROMANTE) pra designar a un bruxo, unha persona que practica a maxia. Tamén s'utiliza en galego legrumante (coas súas variantes negrumante, megrumante y degrumante) como sinónimo de "farsante" y pra designar un ser mitolóxico asociado ás tormentas (como el noso nubreiro). A orixe da palabra legrume podería tar, por tanto, na color escura de certos licores y xarabes. Ademáis, contén certo matiz despectivo, de líquido pouco apetecible de beber, como sucede col sustantivo beberaxe.
